اجزای اصلی لباس زنان قاجاری:

1. شلیته (تنبان): دامنی بلند، ضخیم و بسیار پف‌دار که قسمت پایین تنه را می‌پوشاند.

2. پیراهن: معمولاً از پارچه نازک دوخته می‌شد و در اوایل دوره قاجار تزیینات بیشتری داشت.

3. آرخالق: پوشش بالاتنه با آستین‌های چسبان که سرآستین آن به شکل مثلثی به نام «سنبوسه» بود. این لباس علاوه بر پوشش، جنبه تزیینی هم داشت.

4. پوشش سر: شامل سربند، عرقچین‌های تزیینی و گاهی کلاهک بود. از سربند گاهی برای جلوگیری از شپش استفاده می‌کردند.

5. چادر و روبنده: پوشش اصلی برای بیرون از منزل. چادر در این دوره شکل ساده‌تری داشت و فقط دور آن نواردوزی می‌شد. روبنده هم از پارچه کتانی برای پوشاندن صورت استفاده می‌شد.

6. چاقچور: شلواری گشاد و چیندار که زیر چادر پوشیده می‌شد.

تأثیر ناصرالدین شاه: سفرهای ناصرالدین شاه به اروپا تأثیر عمیقی بر مد و پوشاک گذاشت. او که شیفته ظاهر اروپایی‌ها شده بود، سعی کرد تغییراتی در لباس زنان دربار ایجاد کند. برای مثال، با دیدن باله روسی دستور داد دامن‌هایی شبیه بالرین‌ها بدوزند که باعث تغییر شکل شلیته‌ها شد. این تغییرات به‌تدریج به لباس زنان عادی هم راه پیدا کرد و تضاد جالبی بین سنت و مدرنیته در پوشش آن دوره ایجاد نمود.